Tommie Collins
Roedd y ‘Tour of Britain’ yn llwyddiant ynghynt yn y mis, ac mae’r cwmni sy’n trefnu’r ras yn cynnig cyfle i seiclwyr fel fi gael y fraint o seiclo’r un cwrs a’r sêr.

Doeddwn i ddim yn gallu gwneud y cymal o’r Trallwng i Gaerffili ym mis Awst, oherwydd fy mod yn Ffrainc ar fy ngwyliau, ond ddoe roedd y cymal yn Stoke on Trent yn cael ei gynnal.

Roedd yr her ddoe yn 90 milltir, gan ddechrau yng ngerddi Trentham ger Stoke a gorffen yn yr un lle.  Ar bapur, nid oedd i’w weld  mor anodd a rhai eraill rwyf wedi ei wneud.  Roedd rhaid cychwyn yn gynnar o Port – 4.30am i ddechrau’r cymal am  8am.  Roeddwn wedi derbyn y pecyn cofrestru trwy’r post, felly, dim ond atodi’r  ‘timing chip’ (teclun amseru eletroneg) i’r beic oedd rhaid gwneud, a chychwyn mewn grwpiau o 40 gyda phedwar munud rhwng pob un.

Roedd y 30 milltir cyntaf yn eitha’ hawdd,  ond, wedyn dechreuodd yr hwyl! Drag hir ar ôl drag hir – maen nhw’n waeth nag elltydd byr serth.. ond dw i’n gwybod sut i ddioddef. Doedd y gwynt a’r glaw ddim yn helpu chwaith!

Mae rhaid dweud fod y trefniadau’n gampus. Roedd digonedd o fwyd a diod ym mhob gorsaf fwyd, roedd safon yr arwyddion yn wych, doedd dim gobaith o fynd ar goll!

Ar ôl gorffen roedd pasta poeth ar gael, ac yn sicr diwedd y ras oedd yr uchafbwynt! Roedd torf o bobol  y ddwy ochr, ac roedd y linell derfyn yn union fel yr un i’r seiclwyr proffesiynol.

Pan wnaeth y sêr daclo’r cymal yma, fe gymerodd  yr enillydd Lars Boom o’r Iseldiroedd 3 awr a 23 munud i’w chwblhau. Fe gymerais i 6 awr a 26 munud – sut ar y ddaear  maen nhw’n mynd ar y fath  sbîd?

Mae cymaint o’r ‘sportives’ ar y farchnad bellach, nid pob un sy’n rhoi gwerth eich pres i chi.  Dw i’n meddwl fod  £35 yn bris digon teg am y profiad ddoe – cost y rhan fwyaf o brofiadau tebyg ydy £25, ond ydach chi’n cael gwerth eich pres? Felly blwyddyn nesaf- os fyddwch chi’n ddigon dewr i fentro cystadlu mewn ‘sportive’, hwn ydy’r un dwi’n argymell.

Tommie Collins

Tommie Collins ar Ventoux
Mae Tommie Collins wedi bod yn seiclo i fyny mynydd uchaf Provence…

Ar y 9fed o Awst 2011 mi wnes ddathlu fy mhen-blwydd priodas arian.

Doedd dim awydd parti ar y wraig, ond roedd ganddi awydd mynd i Dubrovnik.

Beth am Provence, gofynnais? Mae’n ddigon tebyg – ac fe alla’i fynd â’r beic a seiclo Ventoux? Pam lai, meddai hi?

Mae seiclo’n boblogaidd iawn yn Ewrop; yn enwedig yn Ffrainc, Yr Eidal, Iseldiroedd a Gwlad Belg. Ac os ydych chi’n gwylio’r  Tour de France yn gyson, bydd yr enwau Alpe d’ Huez, Col de Galiber, Col de Tourmalet a Ventoux yn eithaf cyfarwydd.

Mae seiclo’r mynyddoedd yma yn uchelgais i filoedd o amaturaidd fel fi.

Roeddwn i’n ddigon ffodus i seiclo rhai o’r uchod yn 2006, gan ddechrau yn Llyn Geneva a gorffen ar gopa Alpe d’ Huez.

Ond doeddwn i erioed wedi seiclo’r Ventoux. Mae agosáu at hanner cant yn gwneud i rywun sylweddoli bod bywyd yn fyr, ac mae angen i ni gyflawni’n gobeithion  gyn gynted â phosib.

Mae tair ffordd o seiclo Ventoux, sef  cychwyn yn Sault (y ffordd hiraf ond hawsaf) cychwyn yn Malaucene (yr un pellter ac o Bedoin ond ddim mor serth) neu o gyfeiriad Bedoin. Yr olaf yw’r ffordd y mae’r Tour yn ei ddilyn.

Mae copa Ventoux yn 22 cilometr; 1902m; â graddiant o 9% ar gyfartaledd o Bedoin. 13.6 milltir i’r Cymro.

Roeddwn i wedi hedfan i Provence â’r beic mewn bag ar yr awyren (oedd yn boen) ddydd Mercher, a dydd Gwener oedd diwrnod yr her fawr.

Mi wnes i seiclo o Malaucene i Bedoin dros y Col de Madeline sydd 500m uwchben lefel y môr.

Dim ond cynhesu’r coes oedd hyn, ac wedyn i ffwrdd a fi.  I wneud pethau’n anoddach yn seicolegol mae carreg cilometr ar ochr y ffordd, gan ddangos pa mor serth yw pob cilometr.

Roedd y 3km cyntaf yn hawdd, ond ar ôl troi i’r chwith ar ôl pump km mae’n gwaethygu.  O 7km ymlaen tydi’r graddiant byth yn disgyn yn is na 7%.

Edrychais i ddim yn ôl o gwbl – na chwaith rhoi’r gorau i bedalu nes cyrraedd y copa. Fy nghyflymder i drwy’r goedwig oedd 4.8 m.y.a. ar gyfartaledd.

Fe gyrhaeddais i mewn 2 awr a 18 munud, sy’n amser digon parchus. Y record gan y beicwyr proffesiynol ydy 55.51 munud gan Iban Mayo o Wlad y Basg yn 2004.

Roedd hi fel ffair ar y copa: beicwyr yn tynnu llunia, ac mae’r olygfa’n  syfrdanol.  Mi wnes i ffonio’r wraig, a dweud bod y profiad yn wych. Roeddwn i wedi dioddef, ond pwy fyddai ddim? Mae pawb yn dioddef ar y Ventoux.

Gall unrhyw un seiclo’r Ventoux – gyda thipyn o ymarfer. Ac mae gen i fwy o barch i sêr y byd seiclo rŵan, ar ôl bod drwy’r felin fy hun…. y Pyrenees amdani flwyddyn nesaf!

Ar ôl cael amser i ystyried y sefyllfa’n llawn, Tommie Collins sy’n ystyried gobeithio’n Cymru yng Ngrŵp rhagbrofol Cwpan y Byd 2014.

Fe allai wedi bod yn waeth. Fe wnaethom ni osgoi’r cewri yn do. Oes posib i Gymru ennill lle yn ffeinals Cwpan y Byd ym Mrasil 2014? Pam lai? 

Yng Ngrŵp A y glaniodd Cymru, ac yn ymuno â ni oedd, Macedonia, Gwlad Belg, Yr Alban, Croatia a Serbia.  Ydy – mae’r timau o’r Balkans yn dechnegol ar y cyfan, ond, does bosib y gwneith yr achlysur o fod yn gymdogion a gelynion weithio o’n plaid ni?

Mae Gwlad Belg yn dîm ifanc, llawn potensial, fel Cymru.  Ond, does gennym ni ddim byd i’w ofni. 

Rydan ni’n eithaf cyfarwydd â Serbia’n – colli dwy gêm wnaethon ni yng ngemau rhagbrofol Euro 2004, pan oedden nhw’n Serbia a Montenegro. Tydyn nhw ddim mor dda â hynny ar hyn o bryd cofiwch.

Croatia fydd y ffefrynnau, ac maen nhw’n dîm llawn sêr, ond eto, maen nhw wedi gweld eu dyddiau gwell o bosib?

Yr hen elyn – Yr Alban sy’n cyflwyno’r gwrthwynebiad lleol y tro yma. Fe wnaethon nhw roi cweir i Gymru’n ddiweddar yn Nulyn wrth gwrs a heb os, bydd yr hen gefnogwyr yn cofio Anfield 1977 a llaw Joe Jordan. 

Tydi Cymru erioed wedi herio Macedonia, ond mae ganddyn nhw seren enwog sy’n chwarae yn Serie A yr Eidal, Goran Pandev, a dwi’n sicr bod angen i ni roi parch iddyn nhw. Mae eu rheolwr newydd nhw’n siŵr o ychwanegu rhywfaint o sbeis i’r achlysur hefyd.

Dwi’n sicr y bydd Gary Speed a’i dîm hyfforddi’n gweithio’n galed i drefnu’r gemau mewn modd fydd yn fanteisiol i Gymru. Dwi’n sicr hefyd y byddwn ni’n gweld double header oddi cartref wrth i ni wynebu tair gwlad o’r Balkans.

Gobeithio na fydd y Gymdeithas bêl-droed yn cael eu temtio i symud y gemau i stadiwm y mileniwm, oherwydd bydd dim mantais yn hynny i Gymry.

Beth sy’n hollbwysig dros y misoedd nesa bod y chwaraewyr i gyd yn ymuno â’r garfan ar gyfer pob gêm, gan roi’r cyfle gorau i Gary Speed baratoi ar gyfer ei ymgyrch lawn gyntaf wrth y llyw.

Y cefnogwr pêl-droed bytholwyrdd, Tommie Collins sy’n bwrw’i fol am sefyllfa ddigalon ddiweddaraf pêl-droed Cymru.

Yn Rio de Janeiro nos Sadwrn – mae’r enwau’n cael eu tynnu o’r het ar gyfer gemau rhagbrofol Cwpan y Byd 2014 … ac mae Cymru ar waelod y domen.

Na, tydan ni ddim hyd yn oed ym mhot 5 – mae’n tîm rhyngwladol ni’n swyddogol  yn waeth nag Ynysoedd y Faroe, sef un o’r timau gwaethaf yn Ewrop deng mlynedd yn ôl

Beth aeth o’i le i Gymru?  Mae pawb yn cofio tîm Sparky Hughes yn cael y rhediad gwych yna yng ngemau rhagbrofol ymgyrch 2004. Dechreuodd y rhediad gyda’r gêm fythgofiadwy honno’n Helsinki ym mis Medi 2002, ond eto, gorffen yn siomedig oedd ein hanes trwy golli yn erbyn Rwsia ar Stadiwm y Mileniwm yn 2003. 

Yn 1993 roedd Cymru mor uchel â safle 27 yn y byd – nawr rydan ni’n 112.

Be sy’n fy synnu fi ydy bod Norwy ym mhot 1! Ewch yn ôl ddim ond tair blynedd ac roeddem ni’n eu curo nhw o 3-0 ar y Cae Ras yn Wrecsam.

Felly nos Sadwrn – fe fydd cefnogwyr brwd Cymru yn aros i weld pwy gawn ni, wrth gwrs nawn byth ennill lle yn y ffeinals, ond o leiaf bydd ddim rhaid i ni fynd i San Marino eto.

Nid oedd y gystadleuaeth yn llwyddiant ysgugol i dîm Gary Speed
Wedi i’r llwch setlo ar y gystadleuaeth, mae’r cefnogwr pêl-droed brwd, Tommie Collins, yn asesu llwyddiant Cwpan Cenhedloedd Carling yn ddiweddar. 

Dwi gofio pryd cafodd y gystadleuaeth yma ei chyhoeddi, roedd pawb yn bositif iawn ynglŷn â’r potensial. Y bwriad oedd ail-greu’r gemau rhyngwladol cartref ‘slawer dydd.

Ond gyda thorfeydd isel iawn yn bron i bob gêm, methiant llwyr oedd o mewn gwirionedd. 

Fe ddechreuodd ym mis Chwefror ac roedd bob gêm yn  cael eu chwarae yn stadiwm newydd sbon Aviva sef yr hen Landsdowne Road yn Nulyn. Ond y camgymeriad mawr o’r dechrau oedd dewis Iwerddon fel yr ‘host’ cyntaf.  Mae Iwerddon wastad wedi bod yn ddrytach na Phrydain, felly yn enwedig o ystyried y sefyllfa economaidd fregus fyd eang, doedd ddim gobaith i gefnogwyr deithio yn eu miloedd i Ddulyn.

Roedd problem arall wrth geisio rheoli cefnogwyr Gogledd Iwerddon yn y Weriniaeth.  Mae pawb yn gwybod nad oes llawer o gariad rhwng y ddwy wlad. Fe achoswyd trwbl gan y Gogleddwyr ym mis Chwefror wrth herio Yr Alban, ac erbyn mis Mai roedd y Gardai wedi gwneud eu penderfyniad – doedden nhw ddim isho eu gweld nhw yn Iwerddon. 

Fe wnaethon nhw deithio mewn bws wedi ei drefnu’n bwrpasol ar gyfer gêm yn erbyn Gweriniaeth Iwerddon. Ac yn anffodus oherwydd hyn mi benderfynodd cefnogwr y Gogledd droi eu cefn ar anthem genedlaethol y Weriniaeth. Roeddynt yn chwarae Cymru dridiau yn ddiweddarach a dim ond llond bws deithiodd. 

Wrth gwrs roedd y ‘Tartan army’ wedi dod yn eu miloedd, ond roedd llawer wedi troi eu cefn ar y gemau oherwydd y prisiau. 

O Gymru dim ond tua chant a hanner wnaeth fentro drosodd i’r tair gêm.

Roedd hyn yn bechod, yn fy marn i, mae ‘na botensial i’r gystadleuaeth o gael y fformat yn iawn.  Yn amlwg oedd y bwlch rhwng y gemau, yn enwedig rhwng Chwefror a Mai yn broblem, ac yna’r diffyg bwlch i Gymru ar gyfer y ddwy gêm olaf!

Un ateb ydy chwarae dwy gêm y diwrnod, efallai gydag un i ddechrau am 17.30 a’r llall am 20.00. Hefyd yn amlwg mae angen i’r tocynnau  fod yn rhatach – £15 i oedolyn a £5 i blentyn? A fyddai wedi bod yn well gyda Lloegr yn rhan o’r gystadleuaeth? Yn sicr, byddai pob gwlad wrth eu bodd yn eu curo nhw!

Erbyn y Nadolig fe fydd gan dîm pêl-droed Cymru reolwr newydd, ond o ba wlad ddaw o tybed? Tommie Collins sy’n ystyried y posibiliadau…

Ymysg yr rheini sy’n cael eu hystyried mae John Hartson, Ian Rush, Lawrie Sanchez, Bryan Flynn, Chris Coleman, a nawr, gŵr o Sweden…. na, peidiwch â phoeni, nid Sven ond Lars Lagerback.

Beth am fynd trwy’r rhestr un wrth un er mwyn asesu eu gobeithion:

•             Hartson – Dw i ddim yn siŵr, ond mae ganddo bresenoldeb cryf ac yn ennyn parch gan y chwaraewyr. Mae hefyd wedi  cael ei fathodyn hyfforddi bellach.

•             Rush – Mae’n gweithio i’r Gymdeithas Bêl-droed yn barod, ond ddim yn ddewis da i mi am nad yw wedi rheoli ers cyfnod diflas â Dinas Caer ddeng mlynedd yn ôl.

•             Sanchez – Gwerth rhoi cyfle iddo yn  fy marn i. Fe gafodd brofiad gwych efo Gogledd

Iwerddon gan wneud yn dda efo chwaraewyr o safon isel. Dyw e ddim yn cymryd unrhyw lol.

•             Flynn – Wedi methu ei gyfle mawr, tybed? Mae’r busnes o beidio dewis Bellamy yn y ddwy gêm ddiweddar wedi bod yn gamgymeriad mawr dwi’n meddwl.  Eto pe bai’r Gymdeithas wir ei eisiau o, pam ddim rhoi’r swydd iddo yn syth. Mae Flynn yn iawn yn ei le – sef yn rheoli’r timau ieuenctid.

•             Coleman – Pam ddim? Mae wedi cael profiad o reoli dramor yn Sbaen, ac wedi gwneud yn dda gyda Fulham. Dw i’n siŵr y byddai yn ennill parch y chwaraewyr hefyd.

•             Ond mae enw Lagerback bellach yn y pair. Mae wedi cael cyfnod gwych gyda Sweden gan fynd â nhw i rowndiau terfynol Cwpan y Byd a Phencampwriaeth Ewrop ar bob ymgais  dros y ddegawd ddiwethaf. Unigolyn sydd wedi bod yna ac wedi gwisgo’r crys T!

Heblaw am gyfnodau Mike Smith a Bobby Gould, Cymro sydd wedi bod wrth y llyw erioed, ac mae llawer yn meddwl bod rhaid cael Cymro i’n harwain. Mewn byd delfrydol  buaswn wrth fy modd, ond  ennill lle yng  Nghwpan y Byd neu ffeinals Pencampwriaethau Ewrop ydy’r dasg, ac os oes angen tramorwr y wneud y job honno yna grêt!

Beth am edrych nôl i’r gorffennol. Does gen i ddim cof o Dave Bowen, ond dwi’n cofio Mike England, a wnaeth  job iawn chwarae teg.  Yn Wrecsam oedd y mwyafrif o’r gemau bryd hynny a dwi’n cofio fy ewythr yn mynd â mi i’r Cae Ras sawl gwaith.

Buddugoliaeth fythgofiadwy oedd y gweir 4-1 gafodd Lloegr. Allai ddim anghofio’r daith gyntaf i’r Alban gyda fy mrawd – gêm gwpan y byd oedd hi, a dim gobaith gan Gymru oedd y farn gyffredinol.  Yng Nghymru bryd hynny doedd tafarndai ddim yn agor trwy’r dydd – mynd i Sir Feirionydd ar brynhawn  Sul o’n i am beint neu ddau. Felly roedd cael tafarn yn agored yng Nglasgow am ddeg y bore yn dipyn o sioc! Cwrw trwy’r dydd,  Rush yn sgorio,  Cymru yn ennill 1-0, cwrw trwy’r nos a cheg sych ar y trên adref.

Terry Yorath ydy’r rheolwr yr ydw i a llawer o gefnogwyr yr un oed a mi’n ei gofio orau mae’n siŵr, ac fe wnes i gwrdd â Yorath sawl gwaith. Ym Mhort wnes i gwrdd ag o gyntaf pan fuodd yn gwneud sesiwn ymarfer efo Clwb Port â chael cyfle am sgwrs yn y clwb wedyn. Yn Ostrava oedd yr ail achlysur. Mi es i westy’r chwaraewyr gan fod Mike Foster o Bort yn y garfan dan-21. Pan welodd o, codi ei law a dod draw am sgwrs wnaeth Yorath.

Yn anffodus, doedd ail gyfnod Mike Smith ddim yn llwyddiant ac wedyn fe gawsom ni Sais arall sef Bobby Gould. Am gymeriad, mwydrwn go iawn de! Atgof mwyaf pawb o Gould ydy’r ddadl efo Savage am daflu crys Maldini i’r bin – diffyg parch ta be.  Alla’i chwaith ddim anghofio’r gweir boenus 7-1 gan yr Iseldiroedd, efo Vinnie Jones yn gapten. Fe wnaeth y Manic Street Preachers hyd yn oed ganu cân “Bobby must go” i Gould, yn hytrach na’r fersiwn mwy adnabyddus ‘Everything must go”!  Ond fe gawsom un daith fythgofiadwy i Copenhagen dan arweiniad Gould, gan ennill 2-1 diolch i gôl wych gan Bellamy. Fe wnaethom ni ddathlu tan oriau man bore, a bu Gould yn arwr am noson. Ond, dyn  ecsentrig ydy Bobby hyd heddiw.

Mark Hughes – dyn sych ynteu ddyn meddylgar? Chwaraewr disglair dros ei wlad wrth gwrs, ond pawb yn anghofio iddo fethu’r gêm hollbwysig honno yn erbyn Rwmania yn 1993 oherwydd cerdyn melyn diangen mewn gêm flaenorol yn erbyn Cyprus. Fel rheolwr fe fethodd ei gyfle efo Cymru hefyd. Ar ôl canlyniad gwych ym Moscow yn gemau ail gyfle Ewro 2004 fe ddefnyddiodd yr un tactegau yn y gêm gartref – diniwed ta be? Felly doedd ddim dwywaith amdani a mynd oedd rhaid.

Mr Toshack…beth alla’i ddweud. Roeddwn i o blaid Tosh am gyfnod hir, ond erbyn y diwedd roeddwn wedi cael llond bol fel pawb arall. Alla’i ddim anghofio’r ddwy gêm yn erbyn Slofacia – gêm gartre gwarthus a colli 5-1 a’r ddau fab gyda mi. Tydi digalon ddim yn dechrau disgrifio’r teimlad – roedd hwn yn drobwynt yng nghefnogaeth y mab hŷn a tydi o heb fod mor ffyddlon i’w wlad ers hynny. Ac eto, mynd i  Slofacia ac ennill 5-2 diolch i berfformiad gwych gan Bellamy. Ond, roedd ‘na fwy o siom na hapusrwydd dan Tosh ac yn amlwg doedd dim parch gan y chwaraewyr tuag at Tosh.

Felly i grynhoi, Yorath ac England gafodd y gorau o’r garfan yn fy marn i. Dwi’n siŵr mai Giggs fyddai’r dewis cyntaf i’r Gymdeithas Bêl-droed, ond am y tro, bydd rhaid aros. Beth bynnag am y dyfalu, mewn tua phythefnos byddwn yn gwybod pwy fydd yn codi ein gobeithio ni nesaf (cyn eu chwalu maen siwr!).

Tommie Collins yn pwyso a mesur seren fawr newydd pêl-droed Cymru.

Roedd gwylio Bale wrthi eto yn dangos pwy oedd y bos yn erbyn Innter Milan yn dod ag atgofion yn ôl o’r tro cyntaf imi gwrdd ag o. San  Sebastian (Donastia) 20 Mai 2006 – pen mawr a sâl fel ci.

Dyna pryd wnes i drefnu gwesty ar gyfer gêm Cymru yng Ngwlad y Basg a sioc oedd sylweddoli fod carfan Cymru yn aros yn yr un lle! Ni’n griw o  ddynion wedi meddwi a’r bachgen tenau tal ac ifanc yn edrych yn hurt atom. Prin edrych arno eilwaith wnaeth y rhan fwyaf. Ie y tro cyntaf i gwrdd â Gareth Bale.

Wnaeth o ddim chwarae yn Bilbao – yn Gratz yr wythnos wedyn y cafodd ei gap cyntaf, pan roedd Cymru yn herio Trinidad & Tobago mewn gêm gyfeillgar. Enillodd Cymru o ddwy gôl i un, a Bale yn creu’r gôl fuddugol i Earnie.

Roedd y wasg o Loegr yn bresennol oherwydd bod T & T yn wrthwynebwyr i’r Saeson yng Nghwpan y Byd mis wedyn. Tybed wnaethon nhw feddwl y byddai amser pan fydden nhw’n meddwl, ‘bechod fod o ddim yn Sais!’.

Ar ôl  curo Inter neithiwr a Bale yn disgleirio dyna be mae’r wasg yn ei ddweud. A ddylen ni fod yn falch?  Sefyllfa Giggs eto?

Mae cenfigen yn sobor o beth. Ydy Ashley Cole yn well chwaraewr? Mae gêm amddiffyn Bale yn wael ar adegau.

O dan arweinyddiaeth Tosh, mae wedi chwarae yn eithaf da, serch hynny mewn tîm gwael ar adegau, ond dw i’n meddwl weithiau ei fod fel Giggs, yn ymdrechu gormod ei hun.

Pan fydd Ramsey a Collison yn ôl, dw i’n siŵr y gwneith pethe wellau i Gymru. Ond ydy Cymdeithas Pêl Droed Cymru yn manteisio ar Bale ai’ farchnata?

Chwarae teg, yng Nghymru roedd o wythnos diwethaf yn chwarae golff gyda’i ffrindiau, ddim yn meddwi yn rhywle a chamymddwyn. Dydi o ddim yn yfed alcohol o gwbl wrth gwrs, arwydd clir o’r proffesinoldeb a’r penderfyniad sydd ganddo ac sydd wedi ei alluogi i gyrraedd yr uchelfannau hyd yma y tymor hwn.

Oes, mae gan Gymru seren ar ei dwylo. Mae’r mab a’i ffrindiau yn ei addoli, a braf oedd gweld nad Drogba, Torres a Rooney oedd y sgwrs ar Facebook neithiwr.

Mae’r cefnogwr a sylwebydd pêl-droed o Borthmadog, Tommie Collins, yn cefnogi Chelsea adref, ac oddi cartref ers pan yn blentyn. Yma mae’n bwrw golwg dros eu tymor gan edrych ymlaen i ddathlu cipio coron Uwch Gynghrair Lloegr

Mae tymor arall ar fin gorffen, ac eleni mae Chelsea yn mynd am y dwbl – ond nid y ‘dwbl mawr’ sef Cynghrair y Pencampwyr a’r bencampwriaeth fel mae’r perchenog Roman Abramovich yn torri ei fol amdano – ond cwpan yr FA a’r bencampwriaeth. Ymdrech dda iawn, yn enwedig o gofio fod Arsenal  a Spurs wedi gwneud y dwbl yn barod! Chip arall oddi ar ein ysgwydda ni!

Mae wedi bod yn dymor rhyfedd i ddweud y gwir, doedd neb yn edrych fel eu bod nhw am redeg i ffwrdd â’r gynghrair – debyg iawn i’r etholiad – ond  Chelsea sydd ar y brig gydag un gêm i fynd.

Pan enillodd y clwb gwpan yr FA yn 1997, o’n i fel dyn gwirion, gan i ni fod 27 mlynedd heb ennill tlws cyn hynny – oedd, roedd yn gyfnod eitha’ hir! Ond nid oherwydd ein bod ni’n glwb llwyddiannus rŵan yr ydw i’n cefnogi Chelsea, na, mae o yn y gwaed.

Uchafbwynt y tymor i mi oedd ennill yn y Theatre of Dreams (Old Trafford) ym mis Ebrill. Roedd hon yn gêm oedd rhaid ei hennill, ac roedden ni’n haeddu’r fuddugoliaeth. Fe ges i siwrnai braf adref gyda chefnogwyr Man Utd blin o Borthmadog y diwrnod hwnnw!

Beth am isafbwynt y tymor hwn? Mae’n amlwg – colli i Inter Milan yng Nghynghrair y Pencampwyr. Mi fues yn teithio tipyn eto eleni – gan gynnwys mynd i’r Bernabeu ym Madrid i gêm Athletico, ond biti na fydda i yno mis yma eto – os oeddem am ennill cwpan Ewrop,  hwn oedd y lle i wneud hynny.

Ym Mehefin bydd Cwpan y Byd efo ni. Dim golwg o Gymru eto, ond dwi wedi hen arfer  erbyn hyn.  Byddai’n edrych ymlaen at weld Drogba yn chwarae i’r Ivory Coast, a hefyd mae ‘na sôn bod Chile yn dîm gwerth eu hystyried. Mi fydda i’n cadw llygad ar Aguero o’r Ariannin gan fod llawer o sôn bod Chelsea am ei arwyddo, ond mae’n debygol y bydd timau Ewrop i gyd yn cael eu cysylltu gyda pob chwaraewr.

Ond yn gyntaf cyfle i fwynhau dydd Sul, cyn belled nad yda ni’n baglu yn erbyn Wigan!